Artikelen

Hier vindt u artikelen die ds. Oscar Lohuis heeft geschreven voor Het zoeklicht en De Oogst.

Klik hier als u alle artikelen in een overzichtslijst wilt zien.

Humanisme of Bijbels geloof

 

“Mijn ziel dorst naar God, naar de levende God. Wanneer zal ik binnengaan om voor Gods aangezicht te verschijnen?” (Psalm 42:3)

 

Een vraag die wij onszelf moeten stellen is deze: Is God voor mij een doel of is Hij voor mij een middel tot een doel? Ben ik iemand die werkelijk naar God verlangt, Hem wil kennen en Hem wil dienen in voorspoed en tegenspoed? Of ben ik ten diepste nog op mijzelf gericht, waardoor ik God eigenlijk vooral wil gebruiken voor mijzelf, mijn eigen verlangens en ambities en agenda? Nodig ik Jezus uit om bij mij in de auto te stappen, omdat het wel goed uitkomt en handig en bruikbaar is als Hij met mij meerijdt? Of zit Hij achter het stuur en rijd ik met Hem mee?

 

Het lijkt een nuanceverschil maar het is een wereld van verschil. Het humanisme dringt zich zo sterk aan ons op en komt ongemerkt onze geloofsbeleving en zelfs prediking binnen. De moderne filosofie en psychologie zegt: Het ultieme doel van alles is het geluk van de mens. We verlangen naar het paradijs op aarde en doen er alles aan om dat hier en nu te realiseren. Religie kan daar goed bij helpen. Velen vinden door religie een doel in het leven, richtlijnen voor hoe te leven en een zekere rust en vrede. De mens en zijn ontplooiing, verwezenlijking en geluksbeleving staan centraal. Regelmatig wordt het evangelie aan dit humanisme aangepast. God vooral ten dienste van de mens. Weet hoeveel Hij van jou houdt, jou waardeert, erkent en van waarde acht. Er zit waarheid in. Het is niet zo dat dit niet waar is. Maar er ontbreekt iets dat veel belangrijker is dan dit alles.

 

Laatst luisterde ik naar een preek van een bekende televisie-dominee die op zondagmorgen ook op de Nederlandse televisie wordt uitgezonden. In zijn boodschap over de waardigheid van de mens zei hij op een gegeven moment tegen al zijn hoorders: “Jij bent goed!”. Veel van wat hij zei was mooi en opbouwend om naar te luisteren. Maar toen hij dit zei haakte ik af. Jezus zei: “Niemand is goed, behalve God”. Dat lijkt me meer realistisch als we kijken naar de geschiedenis van de mensheid.

 

Op deze manier doet het humanisme zijn intrede in de prediking in kerken en gemeenten. Het draait dan allemaal om onze eerbaarheid, hoe waardevol wij zijn en dat God ons zoveel wil geven. Je bent wel gek als je dat allemaal zou afslaan. Kijk nou toch eens wat er ook voor jou voor het grijpen ligt!De boodschap van zonde en genade, met daarbij een oproep tot bekering, klinkt dan niet meer. Het is alleen maar de boodschap dat God van je houdt en jou geweldig vindt. Ik ben OK en jij bent OK. Opnieuw horen we om ons heen over een hype op het gebied van gebedsgenezing. De gaven van de Heilige Geest staan in dat soort bewegingen op de voorgrond. Er is meer, zeggen ze dan. Ja, maar wat is de grondtoon? Om wie draait het allemaal?

 

Natuurlijk heeft God ons geluk op het oog. Maar alleen als we Hem Zelf gaan liefhebben boven al het andere zullen we het echte geluk leren kennen. Het geluk van de mens is niet het hoofddoel van alle dingen, maar een bijproduct van het aansluiten bij het enige echte hoofddoel dat God met Zijn schepping heeft. Het hoofddoel van alle dingen is dat Hij verheerlijkt wordt. Dat we zicht krijgen op Zijn heerlijkheid en dat Zijn glorie openbaar wordt, voor ons en door ons heen. Hijzelf is het doel van ons leven.

 

Zolang we Hem blijven gebruiken voor ons eigen paradijsje hier op aarde zal ons geluk afhangen van hoezeer we er hier een paradijsje van kunnen maken. Dat zal heus niet altijd meevallen. Ook met behulp van God worden niet alle problemen opgelost. Ook gelovigen krijgen te maken met ziekte, verlies van dierbaren, financiële noden, onrecht en allerlei andere teleurstellingen. We zijn sterfelijk en leven in nog in een heel onvolmaakte wereld. Wat blijft er dan over van ons geluk, als dat geluk van die dingen afhangt? God wil niet dat we zo kwetsbaar zijn. Ons geluk is vast en zeker in Hem alleen. In God en God alleen. Hijzelf is veel meer te verkiezen dan alles wat Hij heeft geschapen en aan ons geeft. Het grootste geschenk is dat Hij Zichzelf aan ons geeft. Dat Hij dat wil doen heeft Hij bewezen door Zijn eniggeboren Zoon aan ons te geven, zodat wij met Hemzelf verzoend konden worden.

 

Tegenover het humanisme en de mensgecentreerde tijdgeest moeten we de radicale gerichtheid op God zetten. Alleen dan zullen we komen tot ware volheid en vreugde in het geloof. Laat ons met de psalmist belijden dat wij slechts één groot verlangen hebben, dat is een verlangen naar God. “Mijn ziel dorst naar God, naar de levende God. Wanneer zal ik binnengaan om voor Gods aangezicht te verschijnen?” Heer, hier ben ik. Hoe mijn leven ook verder zal verlopen, hoeveel of hoe weinig dagen ik nog hier op aarde zal hebben en hoe fijn of hoe moeilijk die dagen ook zullen zijn: Ik hou van U! Toon mij meer van Uzelf. Leer mij U kennen. Gebruik de moeilijkheden in mijn leven om mij te vormen naar Uw beeld, zodat steeds meer van Uw glorie schittert in mijn leven. Vergeef mij mijn zelfgerichtheid en laat mij onlosmakelijk aan U verbonden blijven. Uzelf bent voor mij genoeg.

 

ds. Oscar Lohuis

 

16 juni 2016

 

geschreven voor Het Zoeklicht van 10 juli 2016 (zomernummer)

En de zee was niet meer

Toen de discipelen alles achterlieten en Jezus gingen volgen, hadden ze er geen benul van dat ze maar drie jaar met Jezus zouden optrekken. Er gebeurden de meest wonderlijke dingen en mensen werden in grote getale gezegend. Zij gingen ervan uit dat die eerste jaren nog maar het begin waren en dat er nog vele jaren zouden volgen.

Vrede zij U! Moge vrede jullie hart weer vervullen

Jezus probeerde hen voor te bereiden op Zijn naderende einde, maar daar was geen plaats voor in hun denken. En toen gebeurde er heel verschrikkelijke dingen. U kent het verhaal, vol van onbegrip, jaloezie, bedrog, verraad, onrecht, haat en geweld. Toen Jezus uiteindelijk stierf aan het kruis, stierf ook de hoop en de zekerheid in het hart van de discipelen. Blijkbaar was Hij toch niet de Messias. Dit was nog eens wat Engelstaligen noemen een dream-adjustment, het moeten bijstellen van je droom en je verwachting. Het liep zo anders dan zij hadden verwacht. Grote veranderingen in één keer, gepaard met het verlies van iemand van wie je veel houdt - volgens moderne psychologen is dat het recept voor heel veel stress. Ik kan mij voorstellen dat de discipelen innerlijk helemaal uit het lood waren geslagen door het sterven van Christus. Angst en zorgen moeten hun hart hebben vervuld. Toen Jezus voor het eerst aan de groep discipelen verscheen, na Zijn opstanding uit de dood, zei Hij dan ook gelijk: ‘Vrede zij U! Moge vrede met jullie zijn, jullie hart weer vervullen. Wees niet bang, wees niet bezorgd. Ik was dood maar ben levend tot in eeuwigheid.’ Hij wist wat er in hen omging en Hij sprak direct tot hun nood.

Lees meer...

Wat zegt de Bijbel over liturgie?

Aanbidding kan een heel rijke en diepe ervaring zijn van Gods aanwezigheid. De bekende baptistenpredikant Charles Spurgeon heeft gezegd: ‘Mijn gelukkigste momenten zijn wanneer ik God aanbid, wanneer ik werkelijk de Here Jezus Christus bewonder en wanneer ik de aanwezigheid ervaar van de eeuwig gezegende Geest van God. In die aanbidding vergeet ik de zorgen voor de kerk en voor al het andere. Voor mij komen die momenten het dichtst bij hoe het in de hemel zal zijn.’

Dwaze trends kunnen de aanbidding van God ondermijnen

De Reformatie van de zestiende eeuw is ontstaan omdat er niet alleen in de leer, maar vooral ook in de liturgie van alles bij was gekomen, waarvan de hervormers zeiden: dit hoort niet in de eredienst thuis. Ook in onze tijd gebeurt het dat er, onder invloed van de heersende cultuur, dingen bijkomen in de diensten op zondagmorgen. Ook in de kerk van vandaag zijn er oppervlakkige en dwaze trends die de aanbidding van de Here onze God in de samenkomst van de gemeente ondermijnen.
Ik wil enkele van de belangrijkste aspecten van Bijbelse aanbidding noemen, en daarbij ook de gevaren die er zijn voor de aanbidding in de plaatselijke gemeente. Het is geen gering onderwerp wanneer wij stilstaan bij de aanbidding van de Here God. Is dit niet uiteindelijk het allerbelangrijkste, dat God in ons midden wordt geëerd? Is de mens niet geschapen om God te verheerlijken en volle eeuwige vreugde in Hem te hebben? (Westminster Catechismus vraag 1). Daarom behoort de doordenking van de manier van samenkomen ons bezig te houden. Het is hard nodig hier meer met elkaar van gedachten over te wisselen.

Lees meer...

Geen vrucht zonder de Wijnstok

Hoe verhoudt het westerse ideaal van zelfontplooiing zich tot het Evangelie en de navolging van Christus? Het is goed om te bedenken dat ook God onze ontplooiing op het oog heeft. Die ontplooiing is echter fundamenteel anders dan de afgod van persoonlijk succes en verwezenlijking van jezelf, waarvoor massa's mensen in de westerse cultuur neerbuigen.

God wil graag dat wij groeien en bloeien. Jezus heeft ons geleerd onze talenten niet in de grond te stoppen, maar ze in te zetten, met alle risico's van dien. Het is niet voor niets dat de joods-christelijke cultuur de meest welvarende cultuur van de wereld is geworden. Dat komt door de werkethiek die de Bijbel leert. Luiheid en gemakzucht en middelmatigheid worden in de Bijbel afgekeurd. Het is een deugd om hard te werken. Werk hoort bij ons mens-zijn en is niet een noodzakelijk kwaad. Werk was er al voor de zondeval. Van lekker bezig zijn en je creativiteit ontwikkelen wordt niemand minder. We zijn gemaakt naar het beeld van God, en dat uit zich ook vooral hierin dat wij creatief mogen zijn. Onder onze handen mogen dingen ontstaan. Dit alles heeft ook met zelfontplooiing te maken. We lezen in de Bijbel: 'In alle moeitevolle arbeid zal voordeel zijn' (Spreuken 14:23).

Lees meer...

Israël toont de betrouwbaarheid van Gods beloften

Beloften van herstel en redding voor Israël komen we in zowel het Oude als in het Nieuwe Testament tegen. Steeds meer wordt mij duidelijk in welk een vreemde bochten Bijbeluitleggers zich moeten wringen om deze beloften allemaal (sinds Christus’ komst) op de kerk van toepassing te laten zijn.

Wat wordt er dan veel vergeestelijkt en hoe willekeurig wordt dan de ene keer voor Israël ‘de kerk’ gelezen en de andere keer gewoon ‘het volk Israël’. Alle positieve en hoopgevende beloften zijn dan voor de kerk en alle oordeelaankondigingen en vervloekingen blijven over voor Israël. Ten diepste wordt in deze theologie van God iemand gemaakt Die zich niet aan Zijn Woord houdt.
Theologen die de vervangingstheologie aanhangen moeten uitleggen hoe het mogelijk is dat God vele eeuwige en onvoorwaardelijke beloften doet aan Zijn volk en verbonden sluit met Zijn volk en vervolgens die beloften uiteindelijk niet nakomt en zich niet houdt aan die verbonden. Mede om deze reden is de gedachte dat de kerk in de plaats van Israël is gekomen een ernstige dwaling.
Niet alleen heeft deze theologie geleid tot onnoemelijk veel antisemitisme vanuit de christelijke kerk door de eeuwen heen, maar het heeft ook van God een onbetrouwbare God gemaakt. Zoals iemand laatst tegen mij zei: “Als er geen bijzonder plan met Israël meer is sinds Christus, dan hebben wij geen enkele grond om op te staan en geen enkele zekerheid voor onze eigen toekomst.” Gelukkig kunnen wij met zekerheid zeggen: God is getrouw en Zijn Woord houdt stand in eeuwigheid. Hij Die beloofd heeft is getrouw!

Het is een voorrecht om in deze tijd te mogen leven omdat wij de vervulling van beloften lang geleden aan Israël gedaan onder onze ogen zien plaatsvinden. Laat mij enkele concrete feiten noemen die ons laten zien dat het Koninkrijk van God aanstaande is en dat de wederkomst van Christus nabij is.

Lees meer...