Is de Kerk het nieuwe Israël?

Het christendom ontwikkelde al vroeg een anti-Joodse houding. Dit kwam onder andere voort uit het idee dat de Kerk de plaats van Israël heeft ingenomen. Deze vervangingsleer zegt dat Israël het volk van God was tijdens het oude verbond, maar dat sinds de Kerk is ontstaan alleen de Kerk het volk van God is. De Kerk heeft Israël vervangen en sindsdien heeft God geen speciale relatie of bedoeling meer met het oude volk Israël. Maar is dat wel zo? In dit artikel wil ik laten zien dat deze theologie niet overeenkomt met wat de Bijbel leert.

Door Oscar Lohuis

Paulus’ schrijven over Israël

In Romeinen 9-11 gaat Paulus uitvoerig in op de relatie tussen de Kerk en Israël. Met ‘Israël’ bedoelt Paulus het Joodse volk, de afstammelingen van Abraham, Izak en Jacob, waarvan velen niet geloven dat Jezus de Messias is. Juist om die reden heeft hij het voortdurend over droefheid en smart in zijn hart (zie Rom. 9:2). Toch schrijft hij over dit ongelovige Israël dat zij ‘wat de verkiezing betreft geliefden vanwege de vaderen zijn’ (Rom. 11:28). Let goed op de tegenwoordige tijd: ‘wat de verkiezing betreft’. Paulus schrijft deze brief tientallen jaren na de dood en de opstandig van Jezus. Toch is er nog steeds sprake van Gods verkiezing van Israël. Hij schrijft niet ‘wat de verkiezing betrof’. Zij zijn nog steeds het uitverkoren volk. Ook aan het begin van hoofdstuk 9 schrijft Paulus in de tegenwoordige tijd over Israël: ‘Zij zijn immers Israëlieten; voor hen geldt de aanneming tot kinderen en de heerlijkheid en de verbonden … en de beloften’ (Rom. 9:4). Wat doen wij als christenen met wat Paulus hier schrijft: voor hen gelden de verbonden en de beloften? 

God is trouw aan Zijn Woord

In de Bijbel lezen wij op veel plaatsen over Gods beloften voor Israël, en over de verbonden die Hij met Israël heeft gesloten. Deze hebben vaak een onvoorwaardelijk karakter. In Jeremia 31:37 staat bijvoorbeeld dat God Israël nooit zal verwerpen om alles wat zij gedaan hebben. Hij tuchtigt en oordeelt zijn volk, maar zal hen nooit verwerpen als Zijn eigen volk. Een goede vader kan best moeite hebben met het gedrag van zijn zoon, maar zal nooit zeggen ‘hij is mijn zoon niet meer’. Toch zijn er veel christenen die wel zeggen dat God Israël verworpen heeft om wat zij met Jezus hebben gedaan. God zegt: ‘Ik zal hen nooit verwerpen als Mijn volk, wat zij ook zullen doen’, maar de christelijke Kerk ging zeggen: ‘God heeft Israël verworpen, zij zijn nu niet meer het volk van God’. Dit is heel kwalijk, omdat wij daarmee God neerzetten als Iemand die onbetrouwbaar is en Zich niet houdt aan Zijn beloften. Voor onszelf zingen wij uit volle borst: ‘ben ik ontrouw, Gij blijft immer dezelfde’. Maar voor Israël wordt met een andere maat gemeten.

Wij zijn allemaal verantwoordelijk voor Jezus’ dood

Het christelijke antisemitisme is ontstaan omdat de Kerk de Joden verantwoordelijk hield voor de moord op Christus. ‘Zij’ hadden immers geroepen ‘weg met Hem!’ en ‘kruisig Hem!’. Die ‘zij’ waren enkele honderden Joden die door de religieuze leiders daartoe waren opgehitst. Maar hier werd voortaan het hele Joodse volk voor verantwoordelijk gehouden. Het christendom vergat daarbij dat de hele vroege Gemeente alleen maar uit Joden bestond en dat de niet-Joden pas veel later bij de Kerk werden gevoegd. De heidense gelovigen in Jezus begonnen te beweren dat een volk dat in staat is de Zoon van God te vermoorden – zij werden voortaan als Godmoordenaars bestempeld – niet waard is te leven. Volgens de Kerk had God hen daarom vervloekt en zij moesten maar een voorbeeld voor de wereld worden, zodat de wereld kan zien wat er gebeurt met een volk dat Christus afwijst. Dus ging de Kerk de Joden vervolgen. Maar de Bijbel leert dat Jezus stierf voor de zonden van de héle wereld, dus voor ook voor onze zonden. Als Jezus stierf voor mijn zonden, dan stierf Hij ook door mijn zonden. Ook ik ben dus verantwoordelijk voor de dood van Jezus. Wij zijn allemaal verantwoordelijk voor het sterven van de Zoon van God. Om te beweren dat God Israël heeft verworpen om wat zij met Jezus hebben gedaan, is ook daarom Bijbels gezien onhoudbaar.

Jezus moest verworpen worden

Paulus schrijft in Romeinen 11 over de val van Israël ten aanzien Jezus. Daarmee bedoelt hij dat velen uit Israël niet zien dat Jezus hun Messias is. Hij maakt duidelijk dat dit nodig was voor de rest van de wereld: ‘Door hun val is de zaligheid tot de heidenen gekomen … dat zij achteropkomen betekent rijkdom voor de heidenen’ (Rom. 11:11,12). ‘Hun verwerping betekent verzoening voor de wereld’ (vers 15). Juist omdat zoveel Joden het evangelie afwezen, gingen de Joodse apostelen naar de niet-Joden. Juist omdat de Joodse gelovigen in Jezus in Jeruzalem en Judea vervolgd werden door hun volksgenoten, werden zij verdreven tot in de streken waar Samaritanen en heidenen (niet-Joden) woonden. Juist omdat Jezus verworpen werd door de religieuze leiders van Israël, stierf Hij als verzoening voor onze zonden aan het kruis. Het heeft zo moeten zijn. Wij hebben ons behoud te danken aan Israëls afwijzing van Jezus! Zie hier hoe diep Gods wijsheid is, hoe Zijn wegen hoger zijn dan onze wegen en dat Hij regeert over hemel en aarde. Wij mogen het Joodse volk zeker niet vervloeken of vervolgen vanwege de botsing tussen Jezus en Zijn eigen volk. Gods plan werd vervuld en daarom is er ook voor ons vergeving van zonden en eeuwig leven.

Het nieuwe verbond is met Israël gesloten

De vervangingsleer zegt dat het oude verbond met Israël is gesloten en dat het nieuwe verbond met de Kerk is gesloten. Israël was het verbondsvolk van God ten tijde van het oude verbond, maar die tijd is nu voorbij en nu is de Kerk het nieuwe verbondsvolk van God. Maar de Bijbel leert dat er niet slechts twee verbonden zijn die God met Israël heeft gesloten, maar velen (minstens zeven), en dat óók het nieuwe verbond met Israël is gesloten: ‘Zie er komen dagen, spreekt de Heere, dat Ik met het huis van Israël en met huis van Juda een nieuw verbond zal sluiten’ (Jeremia 31:31). Israël is nog steeds het verbondsvolk van God. Dat ook het nieuwe verbond met Israël is gesloten, wordt ook bewezen doordat de Heilige Geest in Handelingen 2 over Israël wordt uitgestort. Het begin van de Kerk was een puur Joodse aangelegenheid. Pas veel later, in Handelingen 10, wordt de Heilige Geest voor het eerst over niet-Joden uitgestort. ‘Ons’ Pinksteren is niet Handelingen 2, maar Handelingen 10. Wij moeten leren onze plaats te kennen ten opzichte van Israël, want het heil is uit de Joden en er is een wortel die ons – als heidense gelovigen in Jezus – draagt (Rom. 11:18).

Hopelijk is je interesse gewekt en heb ik je kunnen prikkelen om meer over deze zaken na te denken. Ik nodig je uit om mijn boek ‘Zegen door Israël; wat christenen moeten weten over Israël’ te lezen. In korte hoofdstukken ga ik daarin uitgebreid in op deze materie. Het is belangrijk dat christenen leren om Israël te zegenen. Niet alleen omdat er zo vreselijk veel is misgegaan in de relatie tussen de Kerk en Israël, maar ook omdat Gods Woord ons daartoe oproept.

Verschenen in het blad Charisma van april 2020

Oscar Lohuis - Zegen door Israël - € 12,95

Te bestellen via https://goednieuws.myonline.store

GIFTEN

Alle materialen op deze site worden u gratis aangeboden. Indien u wilt helpen deze bediening in stand te houden en deze site verder uit te bouwen kunt u een gift overmaken.

Nu doneren

Copyright © 2020 Goed Nieuws Bediening - Grafisch ontwerp WoodyDesign