De Nashville-verklaring getuigt van liefde

In Amsterdam sprak ik voor een grote groep studenten over hoe mooi het is te wachten met seksuele gemeenschap totdat je getrouwd bent. Terwijl ik nog bezig was stelde een jongedame mij een vraag: “Meneer, u bent zo stellig, ik vraag me af waar de liefde van God blijft in uw verhaal. Het is toch niet respectvol om zo te spreken?” Nu de Nashville-verklaring over seksualiteit ineens volop in het nieuws is gekomen reageren velen op dezelfde wijze. Een familielid appte mij gisteravond: “Jammer dat je naam er onder staat, Oscar. Ik zou zeggen, verkondig vooral liefde, daar wordt de wereld beter van.” Terwijl de verklaring een warme pastorale toon aanslaat, en opkomt voor datgene wat onze samenleving van verdere ondergang kan behoeden, wordt het bestempeld als ‘homohaat document’. Hier openbaart zich een wonderlijke verwarring ten aanzien van wat liefde is en wat het niet is. 

Liefde en respect hebben vooral te maken met hoe wij met de ander omgaan, en laat ons vrij om tegelijkertijd een duidelijke mening ergens over te hebben. Terwijl ik sprak over ‘waarom geen seks voor het huwelijk’ heb ik anderen ook hun mening laten geven en ben ik vriendelijk gebleven. De ander respecteren kan heel goed blijven bestaan terwijl je toch een verschillende mening hebt over wat wel en niet goed is. De liefde verplicht mij niet het met een ander eens te zijn, en verplicht de ander niet het met mij eens te zijn. 

Ouders zeggen tegen hun dochter van 14 dat ze niet later dan 12.00 uur ’s nachts thuis moet zijn en dat ze geen alcohol mag drinken. De dochter is het daar niet mee eens. Wat een tienerdochterhaters, die ouders! Een manager op de werkvloer moet een pittig functioneringsgesprek voeren met een andere werknemer. Hij presteert de laatste tijd niet goed, en dat komt omdat hij zijn persoonlijke leven niet op orde heeft. De manager luistert daarnaar en is bewogen met hem. Toch maakt hij – met tranen in zijn ogen - duidelijk dat het zo niet langer door kan gaan. Wat een hater, die manager! Een scheidsrechter op het voetbalveld fluit op het moment dat een aanvaller buitenspel staat. De aanvaller, en vele van zijn teamgenoten, zijn het niet met hem eens en protesteren heftig. Wat een respectloze manier van optreden van deze scheidsrechter! Een politicus gedraagt zich populistisch en zegt dingen waarmee hij de onderbuikgevoelens van mensen in de samenleving aanspreekt. Anderen in het parlement gaan daar heftig tegenin. Kunnen die parlementariërs niet eens stoppen met haten en gewoon respect hebben voor elkaar en de ander in zijn waarde laten?!

Het is heel wonderlijk dat wanneer het gaat om talloze meningen, principes en overtuigingen het volkomen geaccepteerd is dat wij daarin kunnen en mogen verschillen, zonder dat wij elkaar beschuldigen van haat en persoonlijke verwerping. Echter, wanneer christenen, vanuit hun geloof in de Bijbel, menen dat bepaalde seksuele gedragingen niet de bedoeling zijn, worden zij gelijk als liefdeloos bestempeld. De samenleving lijkt als door een wesp gestoken door de Nashville verklaring, de initiatiefnemers en ondertekenaars worden op allerlei manieren aangevallen en er wordt zelfs onderzocht of het strafbaar is. Mogen christenen nog hun mening verkondigen over wat zij vinden over man- en vrouw-zijn en over seksualiteit? 

Tegenstanders van de verklaring roepen om het hardst ‘bij ons is iedereen welkom.’ De Nashville verklaring zegt ook dat iedereen welkom is in de kerk, maar niet dat alle gedragingen goedgekeurd worden. Lijkt mij heel gezond om zo te denken. Niet alleen homoseksualiteit maar ook overspel, seks voor het huwelijk, prostitutie, pornografie, pedofilie, bestialiteit en nog een heleboel andere dingen worden niet geaccepteerd. Uit liefde voor de medemens worden deze dingen afgewezen. Het Nashville document zegt niets wat de liefde voor homo’s of transgenders minder maakt. Om mensen die pleiten voor seksuele reinheid te bestempelen als haters, dat is liefdeloos. Ook is het schandalig dat er leugens over de verklaring klakkeloos door allerlei media worden overgenomen, zoals dat het zou zeggen dat homo’s genezen moeten worden. Het komt op mij over dat de meeste mensen die ineens hun mening hier over klaar hebben, de verklaring niet eens goed gelezen hebben. Dat noem ik nog eens respectloos, om gelijk met het zwaard der veroordeling te gaan zwaaien en niet bereid te zijn te luisteren. Wat een liefdeloze reacties komen er van degenen die de mond vol hebben van de liefde. Wat een intolerantie leggen de toleranten hier voor de dag. Het is niet liefdeloos te waarschuwen voor het verkeerde. De geschiedenis bewijst dat uiteindelijk de profeten met hun scherpe woorden hun medemens vaak het meest hebben gediend. 

Ds. Oscar Lohuis

8 januari 2019

Giften

Alle materialen op deze site worden u gratis aangeboden. Indien u wilt helpen deze bediening in stand te houden en deze site verder uit te bouwen kunt u een gift overmaken.